VERMOGENSBELASTING EN INVESTERINGEN

Evenwicht

De vermogensbelasting maakt volgens sommigen deel uit van een evenwichtige bijdrage tussen zij die het minder goed hebben en de rijken. De vermogende families hullen zich in stilzwijgen maar het is geen geheim dat zij niet snel geneigd zijn om die zogenaamd evenwichtige bijdrage te leveren. Ervan uitgaand dat de meeste vermogenden willen bijdragen, leven zij met het gevoel dat hun euro’s zullen verdwijnen in een bodemloze put. De recent veel geplaagde Marc Coucke sprak het zelfs onomwonden uit. Pers en minder begoede mensen begrijpen hieruit dat de ‘rijken’ gewoon niet willen bijdragen. We belanden alweer in een polariserende discussie die het fundamentele discours geen stap vooruit brengt. De enige manier om tot een oplossing te komen is een sereen en concreet voorstel waaruit voor elke burger – ook de vermogenden – blijkt dat een bijdrage zinvol is en inderdaad niet opgaat in een mistig belastingstelsel.

Mistig

Ik haalde al eerder in het boek ‘U bent verantwoordelijk’ aan dat belastingopbrengsten niet eenduidig worden besteed. Alle gelden worden in één pot geduwd en verdeeld volgens de noden of belangen, transparantie en gerichte belastingen zijn een illusie geworden. De mist ontstaat uit – minstens ogenschijnlijk – onlogische herverdelingen. Het lijkt de boekhouding van de willekeur. De vermogenden die willen bijdragen vinden het onverantwoord om hun bijdrage te zien verdwijnen in die mist. Ze hebben geen ongelijk, de enige discrepantie zit hem dan nog in het feit dat de minder begoede burger zijn of haar bijdrage ook ziet verdwijnen in de belasting-stoofpot waarin geen ingrediënt meer te bespeuren valt. Die minder begoede burger heeft niet eens de keuze. De beleidsmakers hebben een verantwoordelijkheid te nemen bij de uitwerking van een transparant financieel beleid zodat alle burgers de zin van hun bijdrage inzien. Ik meen dat elke burger met gezond verstand het geen probleem vindt om bij te dragen, op voorwaarde dat er duidelijkheid wordt gecreëerd over wat er met die bijdrage gebeurt.

De bijdrage kan anders

Ik roep de vermogende families op om te delen, zij het niet in het wilde weg. Hun bijdrage kan zich richten naar de noden in de maatschappij en naar het ambachtelijke ondernemerschap. Als het onderwijs zeer terecht noden heeft, waarom kan er dan geen transparant voorstel op tafel liggen waarin staat dat vermogende families aan dit onderwijs rechtstreeks kunnen bijdragen ? Een voorstel gericht op het onderwijs – tenslotte een basisrecht – met een transparante boekhouding. Dit is slechts een voorbeeld, er zijn er meerdere te verzinnen want de noden in onze samenleving zijn hoog en worden steeds hoger. Als de financiën helder zijn en de inhoudelijke uitwerking concreet, krijgen de vermogende families een return die zinvol is. Daar was het hen toch om te doen ? De bijdrage kan zich ook richten naar het ambachtelijke ondernemerschap, zij het ook hier niet in het wilde weg. Als ambachtelijk ondernemerschap in Vlaanderen wordt bestudeerd, gedetecteerd en begeleid, ingebed in een entourage van vermogenden die hen ondersteunen met als ultieme doel om Vlaanderen opnieuw als ambacht-regio op de kaart te zetten, is de return zinvol. Tenzij de vermogenden een deel van hun rijkdom liever overlaten aan consultants en financiële adviseurs die hun geld investeren in mistige multinationals waarover zij alle controle kwijt zijn ? Tenzij de vermogenden liever bij elkaar blijven hangen in mistige chique genootschappen waar het opbod aan investeringssucces regeert, goed wetend dat zij hun weg nog amper vinden in het financiële advies waardoor zij pijnlijke verliezen lijden ? De vermogenden echter zijn aan zet. Alleen zij kunnen aangeven dat zij een maatschappelijke en economische zorg hebben, alleen zij kunnen beseffen dat peperdure adviseurs hen aan de gang houden en dat zij dit systeem willen doorbreken, alleen zij kunnen bewijzen dat zij goed geïnformeerd in een transparante maatschappij en economie willen investeren, alleen zij kunnen het initiatief nemen want de beleidsmakers hullen zich in de handig gespeelde politieke mist. Nochtans draagt het beleid een verantwoordelijkheid naar de vermogende en minder vermogende burger : de verantwoording over de zin van een bijdrage, een verantwoording die enkel steek kan houden als de financiën helder zijn en de maatschappelijke en economische return zichtbaar.

Sander Gee