DE TIJD VOORBIJ

De rotsgrond van Adonis

Adonis woont op een heuvel in Kreta. Zijn verhaal is geen oude Griekse mythe. Hij leeft er vandaag, ik heb hem daar ontmoet. Jaren geleden baatte hij drie succesvolle restaurants uit tot hij na een ongeval zijn leven bewust een andere wending gaf. Een wending waarin de tijd de hoofdrol speelt. Niet de tijd die wordt gedirigeerd door de klok, maar de tijd die de natuur nodig acht. Hij bewerkt de vele hectares rotsgronden om de kruiden en planten de kans te geven te groeien en te bloeien. Adonis zijn impact op de natuur is beperkt, dat weet hij en zo wil hij het ook. Hij werkt en wacht geduldig tot de natuur hem voldoende zal schenken om te delen. Adonis wil later een restaurant op die plek bouwen, letterlijk gevoed door de heuvel. Vergis u niet, dit is niet verhaal van een dromer die zich terugtrekt uit de realiteit van het dagelijkse bestaan. Zijn project kwam er na veel overdenken, rekenen en de laatste maanden vooral veel doen. Investeerders kwamen langs en boden financiële ondersteuning maar Adonis weigerde omdat de natuur nog niet klaar is. Volgend jaar zal hij de juiste beslissingen nemen. Het blijft dan nog maar de vraag of Adonis nog externe gelden nodig zal hebben. Ik denk van niet.

 De meetbare tijd

De natuur verdient de tijd die zij nodig heeft. Toch kent de natuur de meetbare tijd van de klok niet. Zij neemt een andere tijd, de hare. De mens maakt er deel van uit, van de natuur. Toch legt de mens zichzelf de dwingende tijd op, als een manipulator die bovendien het slachtoffer wordt van wat hij creëerde. De meetbare tijd is een doel op zich geworden, of beter, de snelheid is dat geworden. Alsof wat snel wordt gebouwd een graadmeter voor succes is. Dat is het niet, het is manipulatie en daarvan weten we dat die zich tegen ons keert. We zijn afgeleerd te wachten tot de tijd – zoals de natuur – rijp is, tot een evolutie een natuurlijk groeiproces doorliep.

 Stop de tijd van het verleden

Een pasgeborene wordt niet volwassen op één nacht. De mens groeit en evolueert door de jaren heen. Helaas zien we dat kinderen vandaag amper nog de tijd krijgen om op het ritme van de natuur volwassen te worden. Ze zien rond zich jachtige volwassenen, bedreigingen, ze worden overstelpt met informatie waar ze nog niet rijp voor zijn, ze worden te vroeg uitgedaagd om groot te worden of om zich groot voor te doen. Wij, de volwassenen, zijn daarvoor verantwoordelijk. Wij vertellen hen elke dag dat succes belangrijk is, succes dat liefst wordt behaald op korte tijd. Wij vertellen hen dat aanzien belangrijk is om iets te betekenen in de wereld. En als we het niet vertellen, dan laten wij het zien door hoe wij ons gedragen. De kinderen en jongeren meten zich daaraan. Ik zie ook volwassenen die het hebben opgegeven omdat zij hebben ervaren dat zij de druk van de tijd niet machtig zijn. Deze vermoeide ouders laten hun kinderen te vroeg los, ze hebben de kracht niet langer om een natuurlijke ouder te zijn, waardoor hun jongeren zich nestelen in bevreemdende subsystemen die hun natuurlijke evolutie versnellen. De wereld draait vreemd omdat de zekerheden uit het verleden verdwijnen. We hebben nood aan financiële rust, aan een voldoende aanbod aan jobs, aan veiligheid, maar krijgen slechts de negatieve signalen. De beurs dwingt ondernemers tot snel succes, de economie moet snel groeien en daarvoor zijn alle middelen goed, ook al raken de middelen de realiteit niet. Ik zet vandaag graag de tijd van het verleden stil.

 De oogst laat zich niet dirigeren

Mijn boodschap lijkt een moedeloze zijn, maar het tegendeel is waar. Ik heb in Kreta op een heuvel een man gezien die de tijd neemt om de natuur op haar ritme een kans te geven. De oogst laat zich niet dirigeren, die komt als de natuur dat wil. Ik roep op om terug de tijd te nemen, of beter : voorbij de tijd te gaan. Ik besef daarbij zeer goed dat een zekere financiële rust de sleutel is die de burger de moed zal geven om de tijd te vergeten en uit te maken wat voor hem of haar echt belangrijk is. Daarom ook ben ik ervan overtuigd dat een basiswedde voor elke burger – een oefening die manipulerende kapitaalkrachtigen en fantasieloze politici graag vermijden – de mens de tijd geeft om tot zichzelf te komen en na te gaan welke talenten hij of zij ten gronde in de wereld wil zetten. Ten gronde, omdat enkel vruchtbare grond leidt naar een natuurlijke oogst.

(Lees ook de blog : ‘Automatisering versus arbeid’ waarin de auteur het model ‘basiswedde voor elke burger’ duidt.)

Sander Gee