De kracht van 2015

Wensen

De wensen voor 2015 glijden straks over u en mij heen. Wat wij ook uitspreken, het concreet maken van wat wij een ander toewensen ligt niet in onze handen. Een wens wordt niet vanzelf een concrete gebeurtenis of actie. Veel van wat gebeurt ligt in onze handen, andere dingen overkomen ons. Het is het spel van het leven met de verrassingen die erbij horen, welgekomene en ongewilde. In het spel hebben wij de mogelijkheid – zelfs de verantwoordelijkheid – om datgene wat we wel in handen hebben te creëren naar wie wij zijn. Het is mogelijk om een leven uit te bouwen dat overeenstemt met onze diepste verlangens. Ik schreef er al meerdere malen over, hetzij in het boek ‘U bent verantwoordelijk’, hetzij in deze reeks blogs.

Kracht

Als ik u iets kan toewensen is het de kracht om uzelf te laten leven naar uw diepste verlangens, voor zover het geen illusoire zijn. Uw diepste verlangens ontstaan uit uw identiteit en die identiteit wordt niet gevormd op bevel van wie u opvoedde, met wie u samenleeft, met wie u bevriend bent, voor wie u werkt of naar wie u opkijkt. Geen ander mens bepaalt uw leven, hoe inspirerend andere mensen ook kunnen zijn, hoe waardevol deze inspiratie ook is. Dit wens ik u dus toe, om ook dit jaar de kracht te vinden om dat te doen wat dicht bij u staat. Per slot van rekening is het de enige reden van het bestaan om vanuit onze ware identiteit een betekenis te hebben in en voor de wereld. Ik heb het vaak ‘dienstbaarheid’ genoemd. In te veel gevallen wordt dit woord als altruïstisch gepercipieerd maar de vorm van dienstbaarheid waar ik op doel begint bij de dienstbaarheid voor zichzelf. Uit deze vorm groeit generositeit omdat voelen, denken en doen overeenstemmen met wie de individuele mens is.

Vrijheid

We beleven moeilijke jaren in die vreemde wereld. En hoe meer ik rondkijk, hoe meer ik met mensen praat, hoe luider ik de noodzaak aan bewustzijn en heldere communicatie wil aanmoedigen. Nog nooit zag ik zoveel ongeluk, nog nooit hoorde ik zoveel frustratie, nog nooit overheerste het cynisme zo sterk. Bovenal is het een tijd van simpele onverdraagzaamheid, ik tegen de rest lijkt wel een evidentie geworden. En die ‘rest’ wordt al eens een andere maar de ‘ik’ blijft strijden, nu eens tegen deze, dan weer tegen gene. De simpelheid regeert waar de aandacht voor de nuances verdwijnt of bewust wordt genegeerd. Ik zag laatst zanger Stef Bos in een tv-programma. Toen de journaliste hem vroeg waarom hij het belangrijk vindt om midden in Kaapstad te wonen en niet veilig in een villa, beschermd door security, antwoordde hij dat hij het belangrijk vindt om zijn kinderen op te voeden met het gevoel en de wetenschap dat zij worden omringd door mensen met andere meningen, met andere gevoelens, met andere talenten, met andere middelen. Deze uitspraak stelde het respect voor de mens centraal. Het betuigen van dat respect is slechts mogelijk voor wie oprecht leeft naar wie hij oprecht is. Als de kiem van de religie ooit een doel heeft gehad, dan is het doel daar te vinden: door verantwoordelijk en dienstbaar te zijn de ander de ruimte laten, waaruit voor eenieder het gevoel van vrijheid ontstaat. Een verantwoordelijke vrijheid die de uiting is van respect voor zichzelf en de ander.

Sander Gee